Μετά απο το δεύτερο χειρουργείο της η Λίνα ειναι έτοιμη να φύγει απο το κτηνιατρείο για να ξεκινήσει μια καινούρια ζωή.
ΟΜΩΣ ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΒΡΕΙ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ ΚΑΙ Η ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ. Με τη δική μας αγάπη και βοήθεια πρέπει να αρχίσει να πατάει και να χρησιμοποιεί το ποδαράκι της.
Ειναι ένα καλό σκυλί, γλυκό αν και φοβισμένο & αρκετά ταλαιπωρημένο & κουρασμένο.
Λίγη στοργή, αγάπη, φροντίδα & μια ζεστή γωνιά ειναι υπεραρκετά σε αυτή τη φάση.
ΟΜΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ .
ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΡΙΜΑ ΕΝΑ ΖΩΟ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΙΣΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, ΕΝΑ ΖΩΟ ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΘΗΚΕ ΤΟΣΟ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!
Με λένε ΜΙΜΗ. Γεννήθηκα και έζησα τους πρώτους μήνες της ζωής μου σε ένα μεγάλο «νοσοκομείο» (αν και δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό).
Ο χώρος που ζούσα μαζί με τη μαμά , τον μπαμπά και τα 4 αδελφάκια μου ήταν περιφραγμένος με ψηλά σύρματα & δεν μπορούσαμε να πάμε πουθενά (εγώ είμαι στη φωτογραφία!!). Βέβαια αυτό καλό ήταν –λένε κάποιοι- γιατί έγινα πολύ ωραίο αγόρι: με γαλάζια μάτια, αφράτη γούνα άσπρη. Εκεί κάποιοι μας τάιζαν και μας πρόσεχαν πολύ. Κάποιοι άλλοι μας τρόμαζαν με φωνές & υστερίες και μας έδιωχναν αλλά …που να πάμε? Αφού έχει σύρματα εδώ!
Κάποιοι άλλοι ένα βράδυ και μας απείλησαν με θανατικό…με «φόλες»…Αυτό προκάλεσε πανικό σε κάτι καλά παιδιά που ήρθαν από όλα τα μέρη του κόσμου, μας καλόπιασαν με λιχουδιές και μας πήραν μαζί τους…
Μας πήγαν σε κάτι ωραία κορίτσια . Ενας γέρος ανθρακί γάτος με μεγάλο κεφάλι μας είπε: «Ηρθατε στο κτηνίατρο. Θα σας κάνει καλά…Μη φοβάστε». Και γίναμε καλά!
Μετά πήγαμε σε ένα μεγάλο & ωραίο σπίτι. Η μαμά εθελόντρια μας φρόντισε, μας έστρωσε κουβερτούλες, μας έδωσε μεζεδάκια,μας άφηνε να κοιμηθούμε με τις ώρες, μας μίλαγε τρυφερά…
Όμως δεν θα μέναμε εκεί για πάντα. Ειμαστε γατάκια του κόσμου. Θέλουμε το δέντρο να σκαρφαλώσουμε, το χώμα να σκάψουμε. Θέλουμε γατοπαρέες. Θέλουμε τσάρκες & αλητείες. Θέλουμε τρεχαλητά. Θέλουμε κορμούς να ξύσουμε τα νύχια μας!
Όταν άφησαν τη μαμά, την αδελφή & τον αδελφό μου στο κήπο αυτοί εξαφανίστηκαν. ΕΓΩ ΕΜΕΙΝΑ.«Τώρα θα έχω και φαγάκι & την ελευθερία μου…Αρχοντας θα είμαι»…Ομως χωρίς την οικογένεια μου ένιωσα μόνος. Δεν το έβαλα κάτω…Βγήκα παγανιά στο πάρκο και στους διπλανούς κήπους…ΕΒΑΛΑ ΚΑΤΙ ΦΩΝΕΣ, ΜΑ ΚΑΤΙ ΦΩΝΕΣ. «Πού πήγατε? Είστε χαζοί? Εδώ μας ταίζουν, μας αγαπάνε & το κυριότερο έχουμε και τις ανέσεις μας..Καλά βρε μάνα? Και εσύ μυαλό δεν έχεις? Που τρέχεις?Γυρίστε πίσω!»
Ετσι ξαναμαζεύτηκε όλη η οικογένεια..
Μόνο που ο ΜΙΜΗΣ δεν ακουσε τις συμβουλές του & απομακρύνθηκε. Όχι πολύ.
Ένα-δύο κήπους πιο κάτω πήγε…Χάθηκε ακριβώς 35 ώρες…Και όταν γύρισε από αφράτος, χαρωπός τύπος όλο ζωή και φωνή ήταν ένα γατάκι σχεδόν άψυχο. Ένα κορμάκι βαρύ. Ένα κορμάκι ταλαιπωρημένο…ΟΧΙ ΧΤΥΠΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ή ΑΣΘΕΝΕΙΑ… ΦΟΛΑ να υποθέσουμε???????????? ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ?????? Σε δρόμους που κυκλοφορούν ζώα, άνθρωποι, παιδιά? Σε δρόμους που ζουν πολιτισμένοι άνθρωποι!!!???
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Δεν ξέρω αν θα ξαναγίνω καλά
Ξέρω όμως ότι πονάω. Ξέρω όμως ότι πονάνε και οι άνθρωπο που με αγαπάνε… Ξέρω ότι πονάω!
Και εγώ η εθελόντρια δεν θα δείξω φωτογραφία του ενώ είναι άρρωστος και ταλαιπωρημένος γιατί τον αγαπάω. Γιατί τον πονάω. Γιατί ο δικός μου κόπος, η δική μου προσπάθεια, τα δικά μου αισθήματα τα ποδοπάτησε κάποιος πολιτισμένος συμπολίτης μου που κουβάλησε στις τσέπες του το θάνατο και τον άπλωσε στη γειτονιά μας! Οποιος και να είναι δεν θα του κάνω τη χάρη να απολαύσει τα κατορθώματά του!
Την άφησαν στο νοσοκομείο την μέρα που τη βρήκαμε! Στο χώρο του ΘΡΙΑΣΙΟΥ όπου κινδυνεύει αφάνταστα από αυτοκίνητα & φόλες!
ΧAΡΑΚΤΗΡΑΣ:
Οπως όλα τα μωράκια. Χαρούμενο, ανέμελο, παιχνιδιάρικο, φαγανό!
Τρέχει σα σφαίρα γιατί το κυνηγάνε συνήθως τα σκυλιά – αλλά δεν την πειράζουν.Τη Δαφνούλα δεν την ενοχλούν όμως τα σκυλιά. Πιο πολύ την πειράζει όταν περνάει ο κόσμος και αδιαφορεί, ή της ρίχνει καμιά κλωτσίτσα στα κλεφτά. Ετσι ,έχει μάθει να κρύβεται καλά & να προσέχει τα νώτα της. Δεν την δελεάζεις εύκολα ούτε με λιχουδιές. Προσέχει! Εμείς την εντοπίσαμε στη τρίτη μας επίσκεψη στο νοσοκομείο!
Ιδανική για υιοθεσία και για οικογένεια με παιδάκια. Θα κάνουν μαζί σκανταλιές!
Ο Κούκλος, πλέον 4 ετών εγκαταλείφθηκε κουτάβι στους χώρους του Θριασίου Νοσοκομείου. Αν και θλιμμένος επειδή του λείπει η ανθρώπινη παρουσία, είναι ήσυχος και τρυφερός και περιμένει έναν άνθρωπο να τον υιοθετήσει. 6974481351, 6944860451, saveileia2@yahoo. gr, info@sapt.gr
Η θλιμμένη όψη του & τα μελαγχολικά του μάτια σου καίνε την καρδιά. Ο Αυτιάς είναι απίστευτα ήσυχος, γλυκός, τρυφερός, ένας σκυλάκος ενάμισι έτους που ζει έξω από το Θριάσιο Νοσοκομείο και ψάχνει επειγόντως για ένα καλό σπίτι. 6974481351, 6944860451, saveileia2@yahoo. gr, info@sapt.gr
Ο Άρης είναι ένας στοργικός και γλυκός σκυλάκος που εγκαταλείφθηκε στους χώρους του Θριασίου Νοσοκομείου. Είναι 4 περίπου ετών, με καλούς τρόπους και μαθημένος σε βόλτες με λουρί. Πραγματικά ένα σκυλάκι για σπίτι. Βοηθήστε τον να τον βρει γιατί στο χώρο που ζει κινδυνεύει καθημερινά. 6974481351, 6944860451, saveileia2@yahoo. gr, info@sapt.gr
